1 maart 2017

Skicabines die je uit het de wolken ziet komen richting de zon

Afvallen en je primitieve brein

Ze past haar skibroek niet meer en voelt paniek. Ze telt het aantal weken dat ze nog heeft om af te vallen voor haar vakantie. Ze slingert zichzelf verwijten naar het hoofd en creëert daarmee vluchtgedrag in eten.

Je kunt jezelf niet dun haten. Ik heb het geprobeerd.

Hoe groot je paniek ook is, jezelf uitschelden helpt niet. Integendeel. Je creëert er een spanningsveld met eten mee en dat blijft niet zonder gevolgen. Jezelf walgelijk vinden maakt eten beladen. Je hebt dan iets goed te maken. Zoals je er nu uitziet vind je onacceptabel. Eten gaat daarmee niet meer over voeden, maar over je recht op bestaan.

Zodra je met eten geconfronteerd wordt voel je spanning. Voor het primitieve deel van je brein is dit een signaal van alarm: er is iets aan de hand en het heeft met voedsel te maken.
Dit deel van je brein heeft geen weet van die skibroek. Het telt de weken niet voor je vakantie.

Het primitieve deel van je brein vindt eten gewoon altijd een goed idee en waakt daarmee over jouw lijfsbehoud.

Het spanningsveld dat je met eten hebt gecreëerd, interpreteert het als levensbedreigend. Spanning rond voedsel betekent een tekort aan voedsel, of dreiging van een tekort. Het geeft hier een heel duidelijk antwoord op: het spoort je aan tot eten.

Hoe groter jouw spanningsveld, des te groter is de prikkel die je krijgt. Hoe vaker je denkt aan aankomen, des te vaker je denkt aan eten. Zolang deze dreiging wordt waargenomen blijft het prikkels sturen. Het laat je denken aan eten, verlangen naar eten en overal waar eten is, fixeert het daar je aandacht op. Kijk hier. Hier ligt wat. Pak het. Eet het! Nu kan het.

Voor jou is dit absoluut gekmakend. Aan de ene kant voel je paniek over je gewicht en aan de andere kant een continu en onbedwingbaar verlangen naar eten. Je zit in een hamsterwiel en kan niet aan jezelf ontsnappen.

Hoe kom je hier nu uit?

Het antwoord is in een woord: overvloed.

Wat je brein nodig heeft is een duidelijk signaal van overvloed. Overvloed staat voor veiligheid. Zodra het de suggestie van overvloed krijgt, staakt het dit sturen van prikkels.

Ga om deze reden naar de winkel en koop daar alles wat je wilt eten.

Wat?! Maar dan ga ik helemaal los.

Waarschijnlijk wel en dat geeft niet. Pas als je brein overvloed ervaart, komt het weer tot rust. Het gaat hierbij om totale vrijheid. Je mag geen oordeel hebben over wat je koopt. Zolang je met angst je mandje vult, stuur je het opnieuw een signaal van te kort. Je vertrouwt jezelf niet met al dat eten. Deze onderliggende angst saboteert het effect van wat je doet. Je koopt dan wel een mand vol lekkers, maar vertrouwt jezelf er niet mee. Daar trapt je primitieve brein niet in en dus stuurt het je nog meer prikkels.

Om overvloed echt te communiceren, moet je het diepe in. Met volledige overgave zeggen: lieveling, dit is voor jou. Je mag eten wat je wilt en zoveel je wilt. De voorraad is oneindig. Sta jezelf toe om ontspannen te eten en er echt van te mogen genieten. Blijf er met je aandacht bij. Pas als je dit meent en oprecht ook zo voelt, komt de boodschap aan. Dat lukt je misschien niet in een keer. Doe het dan opnieuw en maak jezelf intussen niet bang met gedachten over aankomen. Ik weet dat dit een uitdaging voor je is, omdat het daar nu juist allemaal mee begon.

Maar dit is het goud: als je jezelf dan ook echt gelooft, is het direct voorbij. Je brein stopt met het sturen van die prikkels en de dag is weer van jou. De fixatie die je op eten had verdwijnt zo snel als ze kwam. Op voorwaarde dat je niet opnieuw je lichaam afkeurt. Dat geeft weer signalen van schaarste.

Je moet dus slimmer zijn dan het primitieve deel van je brein. Het goede nieuws is dat je dit ook bent. Oneindige overvloed is de boodschap. Dat vraagt om een dosis moed. Om vertrouwen in je honger en verzadiging. Het betekent ook stoppen met het afkeuren van je lichaam. Het kan me niet schelen hoe je dik je nu bent. Van afkeuring kom je aan. Fluit jezelf liefdevol terug zodra je merkt dat je dit weer doet. Kies gedachten van respect en liefde.

We zijn veel dierlijker dan we denken. Dat vraagt om intellect. Het fascinerende is dat wij als soort beide bezitten. Ze komen elkaar tegen in je relatie met eten. Voedsel is heel primair. Ik heb de kunst van samenwerking tussen beide moeten leren om slank te worden zonder obsessie. Die kunst kun jij ook leren. Ik geef je hier een eerste les: je kunt je niet veroorloven om je lichaam af te keuren en dat is maar goed ook.

Beoordeling lezers
[Totaal: 45 Gem: 3.1]

Plaats een reactie