20 december 2017

Zonder weegschaal

Vorige week sneeuwde het en niet zo’n beetje ook. De tuin veranderde in een sprookje. Ik stak de kaarsen aan en nestelde mij naast de kerstboom op de bank. Met een van mijn honden knus tegen me opgekruld opende ik mijn laptop om te werken. Mijn hart maakte een sprongetje toen ik de stralende foto van Marcella zag in de Facebookgroep van Etenslessen. Ze keek zo blij.

Als je mijn blogs al wat langer leest weet je dat afvallen binnen Etenslessen de bonus is. De kers op de taart. De kroon op je werk. Het ware goud is een solide en fijne relatie met eten, vrij van spanning en obsessie.

Maar natuurlijk ben je blij met dat afvallen. Ik zag het aan Marcella. Iedereen zag het.

Ze vroeg zich alleen af wat ze nu met haar weegschaal moet. Ze schreef dat deze haar relatie met eten in de weg staat, maar dat ze het ook eng vindt om hem los te laten.

Dit was mijn antwoord:
Bang zijn om de weegschaal los te laten suggereert dat het de weegschaal is die jouw succes heeft gecreëerd. De weegschaal liet je weten of je het goed deed. Dit is een misverstand. De weegschaal doet niets voor je tenzij jij je dit verbeeld. Het is je relatie met eten, die bepaalt wat je weegt.

Waar bestaat die relatie uit? Gedachtenwerk, een goed ontwerp, emotie-management, aan je eigen kant komen staan, wegblijven uit dieetmentaliteit enzovoorts. Dat is de structuur van je succes. Niet de weegschaal. Je kan inmiddels allang zwemmen, maar durft je vleugeltjes niet af te doen. Je denkt dat ze nog iets voor je doen (dit is een slecht voorbeeld want met vleugeltjes blijf je inderdaad drijven, maar ik denk dat je weet wat ik bedoel). Je kan ze afdoen en zal alleen zinken als je gelooft dat je zonder niet zwemmen kan. Schrijf hierover. Ik weet dat je zonder kan. Daar ben je allang klaar voor.

Ik was bijna jarig. Maar mijn cadeau had ik al gekregen bij het zien van stralende Marcella.

En nu jij.

Wat zijn jouw wensen?

Beoordeling lezers
[Totaal: 7 Gem: 2.9]


Plaats een reactie