14 november 2017

Dit is de grootste saboteur in je relatie met eten

Voor alles wat we belangrijk vinden doen we moeite. We verwachten niet dat de dingen die er echt toe doen vanzelf gaan. Behalve als het om eten gaat, dan kunnen we onszelf met één enkele gedachte saboteren. Het is de gedachte die jou volledig buitenspel zet en tot slaaf maakt van elke impuls om te eten.

Voor ik je vertel welke gedachte dit is neem ik je mee in de ervaring van Britt. Zij volgt Etenslessen en gaat nu door de fase waarin ze leert sturen op haar brein. Tijdens deze fase maak je een ontwerp van je ideale relatie met eten. Maar ze vertelde me dat ze hier bleef steken en het ontwerpen uitstelde. Ik vroeg haar waarom en haar antwoord was dat het voelt als een dieet.

BAM. Daar was de gedachte. De grootste saboteur van een geweldige relatie met eten: het voelt als een dieet.

Ze vertelde me over de weerstand die ze voelt.

Moeten betekent voor mij iets doen met weerstand en willen iets moeiteloos doen.

Ik begreep zo goed waar ze tegenaan liep. Ik begreep het volledig maar wist ook hoe ik haar kon helpen.

Britt zit op Bikram yoga. Ze vindt het heerlijk en geniet van de flow die ze tijdens de les voelt. Ze gaat er ‘s ochtends om 5.45 de deur voor uit en heeft dat ervoor over omdat de les haar zoveel brengt.

Ik zei:

Als je naar yoga gaat, voel je een flow en geniet je van wat je daar beleeft. Het is een investering die je met plezier doet om voor je lichaam en geest te zorgen. Dat rozige gevoel tijdens en na de les, samen met de heldere inzichten die je krijgt in de asana’s zijn van grote waarde. Bikram brengt je enorm veel. 

Maar er zit ook een andere kant aan Bikram. Je staat er vroeg voor op. Je moet op tijd de deur uit. Je moet je spullen verzamelen en op tijd met je matje een plek zoeken in de ruimte. Je moet ook (op tijd) je lesgeld betalen om mee te mogen doen.

Dit zijn de randvoorwaarden, maar je vindt ze geen probleem. Je ziet heel duidelijk dat ze erbij horen en accepteert ze. Je verwacht niet dat je zonder te betalen halverwege een les binnen kan lopen en ook niet dat je elk moment naar Bikram kan gaan zodra de gedachte in je opkomt. Er is geen stem in je hoofd die deze beperking veroordeelt en zegt, ‘dit is geen vrijheid’.

Je begrijpt dat je aan de randvoorwaarden moet voldoen, om te kunnen genieten van de les.
 Je neemt daar verantwoordelijkheid voor en voelt er geen weerstand bij.



Zie je waar ik naartoe ga?



Voor een geweldige relatie met eten zijn ook randvoorwaarden nodig. Deze helpen je om dezelfde fijne flow te kunnen ervaren die je bij yoga voelt. Nu veroordeel je deze nog en zegt: dit is geen vrijheid, het voelt als een dieet.



Ik zie deze gedachte als een manipulatie van je primitieve brein. Het zet je hiermee klem om te kunnen blijven overeten. Jij bent daar het slachtoffer van zolang je gelooft dat deze randvoorwaarden je vrijheid beperken.

In de kern is het natuurlijk ook een beperking, maar net als met Bikram is het een beperking waar je een fantastische ervaring voor terugkrijgt. Het is de beperking die richting geeft aan je verlangen naar een slank en gezond lichaam. Het een kan nu eenmaal niet zonder het ander. Je kan niet slank zijn en vrij van overeten zonder zorg te dragen voor je relatie met eten.



Dus hoe los je dit nu op?



Door het negatieve stempel eraf te halen. Door die stempel te zien voor wat die is: sabotage.



Jouw geweldige relatie met eten wacht op je en is geen dieet. Het is net als met Bikram, niets anders dan de verantwoordelijkheid die je neemt om jezelf te geven waar je naar verlangt.

Het organiseren van de zorg voor je voeding is precies hetzelfde als op tijd je spullen verzamelen, een matje pakken en een plek opzoeken in het leslokaal. Maak er geen negatief verhaal van over ‘moeten en een dieet’. Dat ondermijnt al het moois dat op je wacht.

Ik weet dat Britt haar weg kan vinden. Ze doorziet nu de sabotage. De vergelijking met yoga was voor haar een eyeopener. Ik hoop dat jij die nu ook hebt. Kijk eens naar de randvoorwaarden in de verschillende gebieden van je leven. Waar vind je deze vanzelfsprekend?

Het zijn niet de randvoorwaarden die weerstand oproepen, maar je gedachten over die randvoorwaarden. Deze kan je veranderen, precies zoals Britt nu doet. Ik kan je daarbij helpen.

Beoordeling lezers
[Totaal: 18 Gem: 3.6]

8 reacties op “Dit is de grootste saboteur in je relatie met eten”

  1. aleid schreef:

    Oh, deze had ik ook net even nodig. Ik kom steeds wel weer opdagen, maar blijf het moeilijk vinden de juiste randvoorwaarden te creeeren die nodig zijn goed voor mezelf te kunnen zorgen in verband met eten. De vergelijking met Yoga is een heel goede voor mij. Voor mijn yoga lessen accepteer ik ook allerlei voorwaarden en wring ik mezelf zelfs in bochten om er aan te voldoen soms. Nu dat ook nog doen in mijn relatie met eten…. Komt goed!

  2. Joor schreef:

    Dit is ook een enorme worsteling voor mij. Het voelt als moeten/dieet/straf/ niet meer mogen. Maar als je het op die manier bekijkt klinkt het heel logisch! Er verhelderend! Dank je wel voor het delen!

    • Marjena Moll schreef:

      Graag gedaan Joor. Een gevoel van moeten en straf wordt veroorzaakt door gedachten van moeten en straf. Verander de gedachten en je gevoel verandert mee.

  3. Juliette schreef:

    Gohh tja, ben een beginner ook op dit pad en huiver nu ivm de vele etentjes buitenshuis…
    Bij randvoorwaarden gaat t vast over verantwoordelijk en tijdig boodschappen doen…verheug me wel op de etenslessen in december!

  4. Liselore schreef:

    Jaaah! Heel fijn Marjena, hier was ik aan toe om de draad weer op te pakken. Hoe hardnekkig die gedachten zijn…..oefenen, oefenen, oefenen… bedankt!


Plaats een reactie