31 mei 2017

Een notitie waarop Marjena heeft geschreven: Heldin in de schaduw

Angst voor success

Gisteren kreeg ik een bericht van Linda (andere). Ze is succesvol en daarvan geschrokken. Ze ging ervan eten en schreef:

Ik wil eten… eten om te vergeten… niet te voelen, niet te slagen in mijn tocht om te stoppen met overeten… Omdat als het lukt… Wat dan… Waar moet ik dan over ‘klagen’ waar moet ik dan van genieten? Wat wil ik anders dan eten als ik alleen ben? Waar geniet ik van in mijn eigen gezelschap? Ik ben bang om succesvol te zijn. Want als ik dat ben worden de verwachtingen hoger. Die van anderen maar zeker die van mezelf…

Ik schreef haar terug:

Ik heb voor precies dezelfde keuze gestaan. Ik wilde niets liever dan stoppen met overeten en afvallen.
Maar toen het eenmaal zover was en ik daadwerkelijk wist hoe ik kon stoppen werd ik ineens bang.
Ik realiseerde me dat mijn identiteit als ‘die vrouw met dat eetprobleem’ mijn leven heel overzichtelijk en eenvoudig had gehouden. Maar wie was ik zonder overeten in mijn leven? Kon ik daar wel vorm aan geven?

Natuurlijk kon ik dat en de waarheid is dat jij dat ook kan en met succes. In vergelijking met een eetprobleem is vormgeven aan die identiteit niet zozeer moeilijk als wel nieuw. De nieuwe Linda. De vrouw zonder eetprobleem die verantwoordelijkheid neemt voor haar emoties. Alles aangaat en zichzelf liefdevol terugfluit als ze in klagen vervalt. Zij is veel gelukkiger. Natuurlijk heeft ze genoeg donkere momenten, maar die zijn gemakkelijker te verwerken dan het overeten wat ze daar vroeger nog bovenop gooide. Jij bent de heldin van je familie. Een heldin blijft vaak ongezien. Die verricht haar heldenwerk in de schaduw. Juist dat maakt haar tot die heldin. Er is niemand die haar applaus geeft voor wat ze doet. Zij is de enige die het weet.

Zij is de enige die weet dat ze is gaan sporten in plaats van hangen op de bank. De enige die weet dat ze haar werk deed om zich niet af te reageren op haar omgeving. De enige die weet dat ze zich inspande om de optimist te zijn tussen haar kibbelende kinderen. De enige die weet dat ze niet is gaan eten, terwijl alles in haar schreeuwde om verdoving. Ze geeft zichzelf een zachte plek om te vallen zonder te verwachten dat een ander dit voor haar doet.

Dat is de vrouw die je nu bent geworden en je bent geschrokken van de taak. Die is een constante. Het is een verantwoordelijkheid die niet meer weggaat. Die is voor het leven en heet emotionele volwassenheid. Je bent volwassen geworden. Ik ben trots op je.

Misschien heb jij ook verwachtingen van je succes.

Misschien schrik jij er ook van als je op dat punt komt. Maar tegen die tijd weet je hoe je jezelf daarin op kan vangen. Je bent je eigen heldin geworden. Ook dit gaat weer over de illusie van dun zijn. Dat plaatje dat zo heerlijk lijkt. Dit is hoe het werkelijk is. Dat moet je aan willen gaan. Linda is geschrokken maar ze doet het. Dat schreef ze me terug en het verbaasde me niet. Linda is een heldin.

Beoordeling lezers
[Totaal: 13 Gem: 4.2]

Plaats een reactie