30 mei 2018

Korte broek zomer marjena moll

Waarom je jezelf geen ultimatum wilt geven

Ze was het zat. Helemaal zat. Ze baalde zo gigantisch van haar laatste eetbui dat ze een datum wilde prikken. Een datum waarna ze nooit meer zou overeten. Dit was de lijn die ze in het zand ging trekken. Alleen ergens twijfelde ze. Was dit wel de route? Ze vroeg me wat ik ervan vond.

Ik was blij met haar vraag, want mijn ervaring is dat het stellen van een ultimatum (want dat is het) een gevecht is tegen jezelf. Je gaat een gevecht aan dat geladen is met negatieve energie en een zekere mate van agressie. Nu voelt deze negatieve energie nog goed omdat het een reactie is op de pijn die je voelt. De pijn dat het weer is gebeurd en je weer zo diep bent gegaan. Je voelt je vol en vies en bent dit probleem helemaal zat. Maar de agressie die erin verpakt zit kaatst uiteindelijk weer naar jezelf terug en dan werkt deze tegen je. De kans dat je ultimatum werkt is daarmee heel erg klein.

Gelukkig heb ik een alternatief.

Het verlangen naar een ultimatum gaat vooral over een behoefte aan controle. Je wilt ingrijpen en iets voor jezelf kunnen doen. Dat kan. Denk hiervoor aan de belangrijke boodschap die spirituele leraren zoals Eckhart Tolle aan ons doorgeven: leef in het nu. We hebben altijd alleen maar het hier en nu. En in het nu, in dit moment, staat al je kracht, al je invloed tot je beschikking.

De verandering waar je naar verlangt kan dan ook alleen maar plaatsvinden in het hier en nu.

Als je er op dit moment voor kiest om niet te overeten, heb je op dit moment geen eetprobleem en ontmoet je wat er is: je vermoeidheid of leegte en in dit geval je volle, vieze gevoel en daar kom je dan voor opdagen. Door je te verbinden met het nu en je niet door je ego te laten verleiden om te geloven in een eetprobleem, blijf je in je kracht. Je ego maakt overal een verhaal van en meestal is dit op angst gebaseerd. Het vertelt je op basis van je verleden dat je in de toekomst nog steeds een eetprobleem hebt. Maar dit is niet meer dan een idee. Een verhaal.

Door je te verbinden met het nu en dit verhaal los te laten, ontdek je dat dit moment al compleet is. Alles is er al. Mijn ervaring is dat dit de beste manier is om geen spanningsveld met eten te hebben. Je verbinden met het hier en nu betekent ook dat je niet probeert om ergens van weg te komen, maar juist komt opdagen voor wat zich aandient en volledig bereid bent om te ontmoeten wat er nu is.

Een geweldige manier om het verhaal van je ego los te laten is meditatie.

In meditatie daal je af onder het niveau van de verhalen in je hoofd. Ze komen op, maar je laat ze steeds opnieuw los en wordt de observant van je gedachten. Je ervaart wat werkelijk waar is: je zit en ademt in en uit. Dat is wat er is en de rest is een verhaal. Dit bewustzijn creëert ruimte voor je innerlijke wijsheid. Het is een prachtige oefening die je enorm kan helpen. De afstand tussen jezelf en je verhalen wordt groter en de kracht van die verhalen kleiner.

De volgende keer dat ik van haar hoorde liet ze me weten hoe goed het nu gaat. Ze mediteert, doet aan yoga en gaat niet in op de gedachten die haar een paar weken geleden nog volledig in hun greep hadden. Ze zit in een heerlijke flow met eten zonder dat ze hier een gevecht voor levert.

In het kort komt het hierop neer: je kan het gevecht met jezelf aangaan en meegaan in een verhaal over een eetprobleem, of je distantiëren van dat verhaal. Je hebt altijd alleen maar het hier en nu en als je goed kijkt is daar meestal niet zoveel aan de hand.

 

Banner audio Etenslessen

 

Beoordeling lezers
[Totaal: 19 Gem: 3.7]

Plaats een reactie