3 februari 2014

een hele oude houten kist die eruitziet als een schatkist

De doos van Pandora.

Je wilt niets liever dan stoppen met overeten. Uit de tredmolen kunnen stappen. Afvallen. Je bent tot alles bereid. Dit is het patroon van je succes:

Je doet het werk met overgave en het lukt. Eetbuien blijven uit. Er opent zich een nieuwe wereld. Een wereld zonder obsessie. Eindelijk is er die langverwachte vrijheid. Eindelijk is er weer ruimte voor andere dingen. Kun je eten laten staan.

Maar de doos is nu geopend. Je hebt jezelf beter leren kennen. Wat je ziet kan niet langer verborgen blijven. Je verlangens liggen bloot. Verlangen om heel ander werk te doen. Verlangen naar een relatie. Verlangen naar bevrijding uit een relatie. Verlangen naar toestemming om minder van iets te mogen zijn. Naar toestemming om meer van iets te mogen zijn.

Nu wordt het lastig. De pijnlijke tredmolen van overeten was eenvoudig. Het uitgekauwde scenario van niet willen eten. Het toch doen. De spijt daarna was comfortabel in zijn voorspelbaarheid. Er was geen groei voor nodig, geen moed, geen confrontatie. Waar je op was voorbereid was hard werken op wilskracht. Niet dit. Niet een geopend hart waar je nu iets mee moet.

En dan stap je heel even terug. Ga je weer eten om te vergeten. Probeer je de deksel weer op de doos te krijgen. Maar dat lukt je niet meer. Gelukkig. Want dit is het. Volg je hart, blijf open. Wees moedig.

Beoordeling lezers
[Totaal: 0 Gem: 0]